วัดเพลงมินิมาราธอน 2019

มาถึงบริเวณงานแต่เช้า....ผู้คนยังไม่พลุกพล่านรับเสื้อรับเบอร์ แล้วก็วิ่งเบา ๆ รอเวลาปล่อยตัว นักวิ่งบางตา สาเหตุคงเป็นเพราะงานวิ่งจัดตรงกันหลายสนาม จึงทำให้สนามเล็ก ๆ จัดครั้งแรกได้รับความสนใจจากนักวิ่งไม่มาก

ปล่อยตัวระยะ 10 กม. ยังไม่สว่าง อากาศบริสุทธิ์ เย็นสบายดี เส้นทางนี้ไม่คุ้นเคย วิ่งตามคนหน้าไปเรื่อย ๆ ทางงานกำหนดให้นักวิ่งไปเที่ยวไหนก็ไป จากถนนใหญ่ลูกศรพาเลี้ยวขวาไปยังเส้นทางเล็กลง ร่มรื่น ปกคลุมด้วยต้นไม้นานาพรรณ สวนกล้วย สวนมะพร้าว สวนผัก วิ่งไปไม่นานฟ้าสางเริ่มมองเห็นหมอกบาง ๆ โลมไล้ยอดมะพร้าว แลดูนุ่มนวล แสงสว่างรำไร มองเห็น วิถีชุมชนคนทำสวน บ้านหลังเล็ก ๆ ริมคลองและท้องร่อง มีน้ำหล่อเลี้ยงตลอดแนว แลร่มรื่น ชาวสวนตื่นแต่เช้าตรู่ ใช้เรือลำเล็กลอยไปตามร่อง สวน เก็บผักเต็มลำเรือ ลำเลียงขึ้นวางบนที่สูง เตรียมตัดแต่งส่งขายตลาด

สองเท้ายังก้าวไปเรื่อย ๆ ชาวบ้านตั้งโต๊ะหน้าบ้านพร้อมน้ำดื่ม เกลือแร่ และร้องเพลงเชียร์คึกคักผ่านบ้านใหญ่หลังหนึ่ง คุณยาย นั่งยิ้มแฉ่ง หน้าบ้านรอใส่บาตร พระ ยกมือทักทาย “สู้ ๆ นะลูก” ....

เส้นทางวิ่งพาเราวนเวียนอยู่ในสวน ถนนคดเคี้ยวโค้งไปมา หลาย ๆ จุด ต้นกล้วยพาลูก ๆ อวบอ้วนเต็มเครือ โน้มโอนมาทักทายริมถนน สลับสวนมะพร้าวน้ำหอมต้นเตี้ย จนสามารถเอื้อมสัมผัสลูกดก ๆ ได้ นักวิ่งหญิงคนข้างหน้า สะกิดชายหนุ่มมาด้วยกัน หยุดถ่ายรูป.../ คนวิ่งช้ามักได้เปรียบอย่างนี้ ได้ดื่มด่ำธรรมชาติ เพลิดเพลินกับกิจกรรมระหว่างทางที่ตนเองสร้างขึ้น อย่างมีความสุข เชื่อว่านักวิ่งจำนวนไม่น้อยที่คิดเช่นนี้ อย่างน้อยพี่ป้อม คนหนึ่งละ

ชอบมุมมองผู้หญิงคนนี้ “พี่ป้อม” ไม่ได้รู้จักคุ้นเคยเป็นการส่วนตัว เพียงแต่ได้พบและพูดคุยกันในงานวิ่งหนึ่ง เธอขอติดรถเพื่อเข้าไปต่อรถโดยสารในเมืองเดินทางกลับกรุงเทพ พี่ป้อมเป็นนักวิ่งที่วนเวียนอยู่ในสนามมากกว่า 10 ปี เป็นผู้ที่ไม่เคยโหยหาถ้วยรางวัล เงินรางวัล หลายงานวิ่งไม่ทันเวลา Cut off บางงานเข้าเส้นชัยมาแล้วเหรียญหมด บางงานเข้าเส้นชัยมาแล้วไม่มีอาหารทาน แต่พี่ป้อมยังคงวิ่ง วิ่ง วิ่ง และวิ่ง แทบทุกเดือน “มันเป็นความสุข ความสนุก ตื่นเต้น แต่ละสนามเราจะได้รับประสบการณ์ที่แปลกใหม่ บางทีสนามเดียวกัน แต่ละปีบรรยากาศก็ต่างกัน”

หลังเลิกงานเย็นวันศุกร์ จัดเตรียมเสือผ้าข้าวของเครื่องใช้ส่วนตัว ใส่กระเป๋าใบใหญ่ พร้อมเดินทาง พร้อมพักแรมทุกสถานที่ หากบางงานไม่มีห้องพักให้นอน ก็ไม่เดือดร้อน เช้าวันเสาร์ออกเดินทาง ไปยังสนามวิ่งเป้าหมาย ด้วยรถโดยสารสาธารณะ “วิ่งเสร็จแล้วมักเหนื่อย ร่างกายอ่อนเพลีย หากต้องขับรถระยะทางไกล ๆ มีความเสี่ยงมาก เดินทางอย่างนี้ดีกว่า ” ... ชีวิตเธอ สุด ๆ

กลับมาที่งานวิ่ง “วัดเพลงมินิมาราธอน ครั้งที่ 1” งานวิ่งเล็ก ๆ ที่จัดได้ดีมาก ๆ น้ำดื่มและเกลือแร่มีบริการตลอดเส้นทาง สวย ๆ มีชาวบ้านมาเชียร์ และแจกน้ำหน้าบ้านตนเอง บรรยากาศกลิ่นอายชาวสวน หลังเวทีจัดงาน เป็นจุดรวมของตลาดน้ำสามอำเภอ คือ อำเภอวัดเพลง อำเภอบางคนที และอำเภออัมพวา สามอำเภอทำความร่วมมือจัดถนนคนเดินริมน้ำ “ตลาดน้ำสามอำเภอ” น่าเสียดาย...ตลาดเปิดช่วงเย็นเลยไม่ได้ช๊อป...ไว้มีโอกาสคงได้มาเยือน.../